Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch, the other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails tend to change. Also, the maintenance depends on
enthusiastic volunteers.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans at Jan Kok, don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Ronde Klip en een voodoo-grot met resten van Indiaanse tekeningen.

Beste Wandelaars,

Elke wandeling lijkt zolangzamerhand een sprookje. Deze voettocht had kunnen heten " Stekeltje, stekeltje in het land wie prikte er het eerste in mijn hand".

Alvorens wij het Stekelland betraden, moesten we door een terrein heen dat ons aan een Apocalyps deed denken. Een afgebrand en somber landschap bevolkt door geiten , kippen, koeien en varkens, die hier nog iets van hun gading trachten te vinden. Smeulende hopen vuil die ons nog meer deden denken aan een komende ondergang. Zou die Maya kalender dan toch...... Gelukkig bespeurden we nog enkele lichtpunten, oud kinderspeelgoed,zoals een een invalide kerstman, een driewieler waaraan twee wielen ontbraken en een brandweerauto die zijn beste tijd gehad had. Kinderen speelden hier blijkbaar nog mee.

We hadden onze auto's bij het Landhuis Ronde Klip geparkeerd en vertrokken klokkeslag vier uur. De laan die we afliepen was erg modderig en vele plassen maakten het ons niet gemakkelijk om droge voeten te houden.

Na het pad langs de Kura betraden we het niemandsland door een poort van twee bruine palen. Hierachter lagen verscholen in het groen en onder enkele Wabi bomen grote banden ,die afkomstig van Bulldozers leken te zijn. Hier moesten we rechts afslaan om onze route te vervolgen. Langs leidingen, die vroeger voor irrigatie doeleinden werden gebruikt, banjerden we door de Enfrou planten. Zo hier en daar schopten we eentje aan de kant om het pad iets breder te maken. Langs de prachtige vertakte Palu di Sia's vonden we uiteindelijk ons hoofddoel, de grot.

De vleermuisjes waren al wakker en dartelden om ons heen. De indianen tekeningen, zoals U op de foto's ziet, waren in een byzonder goede staat. Het geofferde geiitje lag op dezelfde plek als 7 maanden geleden. De voodoostokjes waren onaangetast. Kortom het leek wel of de tijd hier had stilgestaan. De tocht terug was een peuleschil, daar die gelijk was aan de heenweg. We hebben nog even gezwaaid naar Mevrouw W. op de boerderij " Vista Del Mar " om haar kenbaar te maken, dat alles goed was.

Precies twee minuten voor zonsondergang waren we terug bij onze bolides. Een byzondere wandeling die je door het trieste beeld van de Apocolyps niet direct weer loopt.

Verslag en foto's G.Kroeger