Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch / Nederlands (kijk voor de laatste wandelingen in het blogarchief). De paden veranderen snel, ze groeien dicht of worden gesloten. Er komen ook nieuwe routes bij.

The other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails change, closed by owners, or overgrown. . the maintenance depends on
enthusiastic volunteers. Our group tries out new trails too.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
On all photos copyright of the owners.

Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Choloma

Choloma is de derde stad van Honduras. de mensen zijn arm en leveren goedkope arbeidskrachten. Wij kennen het als een voormalige pleisterplaats  op Curacao, een recreatiepark, waar een oud echtpaar de scepter zwaaide. Je kon er een maaltijd nuttigen als je maar tijd genoeg had. Nu is het een verlaten en vervallen boel.


We  begonnen te lopen langs het hek dat een kraal afsluit, waar de kabriten s'avonds opgevangen worden. Een troep kabriten was ons voor. Een flinke kudde liep voor ons uit en dat drukte meteen het tempo. 



Een paadje door de Enfrau - de stekeltjes- bracht ons aan de rand van het bos. Verderop was een keringsmuur waarvan de boog  ingevallen was en onherkenbaar was. 

We liepen door een gebied van hoge bomen en struikgewas, waar het makkelijk is om de weg kwijt te raken,  Dat we dan ook prompt deden.


Na enig gezoek wisten we de route op te pakken en kwamen achter het oude en niet meer gebruikte restaurant uit. We liepende weg af en doken onder de slagboom door en kwamen bij de afslag die naar de Seru Palomba voerde.



Het uitzicht vanaf de top van deze heuvel is magnifiek. Het uitzicht over het terrein van Maal is formidabel en de vergezichten over de St. Joris baai zijn idyllisch. Je kon merken dat er niet veel van het wandelpad gebruik wordt gemaakt. Mogelijk ligt dat aan de toestemming om het gebied te betreden. Op de heen weg waren we de terreinbeheerder tegengekomen en deze berichtte dat alles veilig was. We bezochten de dikke billen koraal met de heremietschelpen.



De terugweg over het modderig pad langs de mangrove-inham, gelukkig zakten we niet weg, voerde ons langs de dadelpalmen en de Puta Perfumado.

Door het grote bomenbos vonden we uiteindelijk het paadje dat achter het landhuis uitkwam. Hier werden we opgewacht door de kabriten die met hun gemekker me deed denken aan het carnaval.


De oude put en het platje onder de oeroude Indju begroeten ons. De wandeling was, ondanks dat we het recreatiepark gemist hadden, een succes.

Met een vrolijke wandelgroet, GK