Wandelverslag Loesje op de Meiberg, 03-11-2019.

Beste wandelaars,

Bon siman.

Wie is Loesje? Daar weet de drummer van de band meer van, want hij noemde haar wel zijn "snoesje" en dan moet je van verdomd goede huize komen, wil je er een snoeskip op na houden. In elk geval togen wij op weg via de Marleine trail op zoek te gaan naar Loesje. Het verzamelpunt bij de Orsilon Bar stond vol met auto's  waarvan de wandelaars wel eens wilden zien , wie Loesje eigenlijk was. Om 16.00 uur gingen we op pad. 

De middag is van ons. Het ochtendgloren wordt minder, als je niet zo'n vroege vogel bent, maar uilen vliegen ook. 

We verlieten de bar, die vroeger Orsilon heette of zoiets. Het opnieuw geschilderde huisje met  ernaast een feestje,die behoorlijk wat mensen trok. We staken de weg over en kwamen op een zandweg met opgeworpen heuveltjes om het doorgaande verkeer te bemoeilijken. We liepen deze zandweg tot we een bocht doorgingen en het bord dat Marleine thuis was aangegeven door dat bord. Hier moesten we linksaf slaan. Het was Wabi alom. Er moest flink geknipt worden eer we een paadje zagen. dat heuvel op ging.

Ook dit pad was niet vrij van deze stekels. Iedereen verwonderde zich er over dat je deze heuveltop een uitzicht had naar het vliegveld De aanvlieg richting bevindt zich vlak naast deze heuvel en vanaf het zitje Loesje had je een prachtig uitzicht op de aanvliegende vliegtuigen. Na dit oponthoud vervolgden we onze voettocht naar de Indiaanse kop die hoog in de hemel verhief. Er waren geen liefhebbers om de rotswand te bezoeken en we besloten om het pad te nemen die ons bij de ingang van de Kathun rooi bracht. Een altijd mooi mondipad. Het had blijkbaar flink geregend want we moesten de plassen omzeilen.

Na de zoveelste waarschuwing om niet te struikelen over de afgezaagde boomstammetjes, struikelde ik er over. Gelukkig hadden de dames erop gerekend, want in een mum van tijd stond E.H.B.O. hulp

paraat. Het barretje bracht verpozing en een koel drankje ging er weldadig in.

Ik hoop dat een prettige wandeling hebt gehad.

Met een vrolijke wandelgroet,

Groetend, G.K. (verslag en foto's. Ook een foto van P.)

Wandelverslag Landhuis Noordkant,Steenbrekerij en Schietbaan 08-10-2017.

Beste wandelaars,

De regenbuitjes van de laatste tijd hebben de kuiltjes gevuld. Alhoewel de indiaanse inloopput de bodem laat zien met een klein plasje. Wel wat modderig zo hier en daar, maar begaanbaar. Een rondje om de pool zou een alternatief kunnen zijn voor deze wandeling. Echter het is geen vervanging. 

We liepen over zeer rotsachtig terrein waar het water gelijk de grond inzakt en zich op een lager niveau verzamelt, want de planten willen ook wel iets voor de drogere tijden. Een ruig pad zogezegd, het heeft nog wel een knipbeurtje nodig. Er waren talloze guaba basterds aan de boompjes. Normaal regent het niet in september. maar blijkbaar hebben de buitjes goed gedaan aan de vruchten.

De steenbrekerij krijgt steeds  meer het gezicht van een afvalhoop.

Er komt haast geen mens meer, want de wabi tiert er welig. De mijn waar de rotsblokken vandaan kwamen, lieten we rechts liggen. Teveel snoeiwerk. We haasten ons naar de Kancha di tira waar de luie stoelen op ons wachten.

Een slokje gaat er altijd in. Het was rustig, geen schot viel, alleen vlogen de warawaras laag over, alsof ze dachten dat er iets te halen viel.

Het oude koetshuis

De volgende halte was het vervallen landhuis. Ook hier blijkt dat het niet veel door bezoekers bezocht wordt.

oude schoolbus

De Wabi versperde ons aan alle kanten de weg. We besloten om de indiaanse inloopput te bezoeken.Ook hier was de Wabi een geduchte tegenstander. Na enig knipwerk baanden we ons een pad naar de put.

Aan een tak van wat veel op een Wabi leek groeide een appeltje, dat ik nog nooit eerder gezien had, hoe deze appel heette wist ik ook niet. Misschien is het familie van de Manzanilla ( zie foto) of de Guaba Basterd.

Guaba Basterd in de Kadushi


De tocht terug naar onze autos was over een lekker brede weg. nog even een klautertje bij het hekwerk en de tocht zat er bijna op. Een flinke benenzwaai over de slagboom en een fietser geholpen om zijn fiets over de slagboom te krijgen en we waren weer bij onze bolides aangeland.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K.