Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch / Nederlands (kijk voor de laatste wandelingen in het blogarchief). De paden veranderen snel, ze groeien dicht of worden gesloten. Er komen ook nieuwe routes bij.

The other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails change, closed by owners, or overgrown. . the maintenance depends on
enthusiastic volunteers. Our group tries out new trails too.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
On all photos copyright of the owners.

Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Hato. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Hato. Sorteren op datum Alle posts tonen

zondag 14 februari 2016

De Rotstekeningen van Curacao - Wandelverslag Bakufal, Zapatier en SanFuego.

De Rotstekeningen van Curacao.
Curacao kent vele grotten. Buiten de meest bekende, zoals De Grot van Hato en de grotten van Rooi Rincon zijn er voor de normale burger vele onbekende. Sommige zijn bewoond geweest door de Indianen Caraiben in vroegere tijden. In deze grotten komen veel indianentekeningen voor. Van horen en zeggen zouden er 37 vindplaatsen zijn. De grotten dienden hoofdzakelijk voor ceremoniele gelegenheden en niet zozeer als bewoning.


De heer A.D. Ringma heeft hier in 1949 tot 1951 en later P. Wagenaar Hummelinck onderzoek naar gedaan en hebben er uitgebreid  in hun boeken verslag van gedaan.
Om een paar grotten te noemen  , die wij als wandelgroep aandoen, zijn de Grot van Jan Tabak ( Kraal Tabak ) tijdens een Groot Sint Joris wandeling, de Grot ven Ronde Klip in het kalkterras, de Grot van Shingott op de vlakte van Hato, Cueba Pachi en Mirador tijdens onze voettocht te Daniel en de Tunnel of the Doom in onze Santa Catharina wandeling,
Andere grotten  of brandingsnissen zijn de Tafelberg, Santa Martha, Sint Jan, de Seroe di Cueba op Savonet, en  Cueba Bajan op Patrik.
Ruim 200 m ten oosten van de grot van Hato bevinden zich twee naast elkaar gelegen diepe abris. De oostelijke vertoont roodachtige vlekken, die we mogen beschouwen als resten van tekeningen. Slechts een figuur is hier behouden gebleven. De westelijke abri verrast ons met enkele in druipsteen gehakte figuren, waarvan er een doet denken aan een menselijk gelaat met hoofdtooi. Beide nissen lijken aan het terrein van de Grot van Hato toegevoegd te zijn, gezien het beschermende hekwerk rondom de Grot van Hato inclusief de twee brandingsnissen met de petroglyphen.
Dit zijn tot op heden de enige petroglyphen die mij van Curacao bekend zijn, en de enige op een mens gelijkende sculpturen, waarvan wij mogen aannemen , dat zij door de prehistorische bewoners van Curacao gemaakt zijn, zo schrijft P. Wagenaar Hummelinck.in zijn boek.

De twee petroglyphen, welke de Inventaris van de Werkgroep Rotstekeningen Curacao vermeldt in 1989 zijn in druipsteen gegrifte 'gezichten' waarvan ik  de indruk heb, dat zij- evenals de beschreven sculptuur uit de grot van Koraal Tabak- niet door prehistorische bewoners van Curacao werden aangebracht, aldus Wagenaar Hummelinck.

Deze, door Ringma in juli1949 ontdekte vindplaats werd op 11 augustus met fotos gedocumenteerd. De reliefs gaven de indruk zeer oud te zijn en mogelijk niet door de makers van de rotstekeningen te zijn vervaardigd. Hoewel aan de bij deze plaats opgegraven skeletten geen ouderdomsbepalingen werden gedaan, lijkt het niet onwaarschijnlijk, dat deze petroglyphen omstreeks vierduizend jaar geleden werden aangebracht.
Bij een volgend bezoek, op 7 aug. 1955, werden de reliefs met schoenwitsel beter zichtbaar gemaakt, waarbij de menselijke trekken minder overtuigend werden; Neus en mond bleken grotendeels op fantasie te berusten en de ogen waren gaten die een niet geheel kunstmatige indruk  gaven. De driehoekige omtrek van het 'gezicht' is diep ingegrift. Dergelijke omtrekken vindt men ook links-boven en rechts van het 'gelaat', en, zeer onduidelijk, nog enkele keren op andere plaatsen.
 Dertig jaar later in 1992 was er van het  aangebrachte wit nauwelijks meer iets te zien. Heden zal het geheel vervaagd zijn.


Wandelverslag Bakufal, Zapater en San Fuego. Interne Link: Zapateer

Er zijn maar heel weinig wandelingen zoals deze. Eerst door een rooi , dan langs tuinbouw en landbouwgronden en vervolgens over paden, die in het blauwe hinein dreigen te verdwijnen en het bezoek aan een kas.


Goedgemutst of gepet stond een ieder te popelen om de eerste schreden te zetten door een pas schoongemaakte rooi vanwege de Zika-verspreiders die het vooral op zwangere vrouwen gemunt hebben. De zika is nog erger dan de Chikungunya, want je kan er dood aan gaan. Heeft U al een emmertje, een muggenval, bij de Pest Control gehaald? Dit bestrijdingsmiddel houdt 400 vierkante meter vrij van de muggen en het verdelgt de tigermug.


De rooi omzoomde het voetbalveld en na ongeveer 100m verlieten we deze door een wal op te klimmen om het gebied van Bakufal, het vroegere Soltuna, te verkennen.
De garage waar  aleer de landbouwwerktuigen opgeslagen werden, was nu in een onderkomen veranderd. Het hondje blafte niet, het was zeker moe van het kuieren. De stoet trok langs. Een dorre boel op het land, de eens zo fiere Soltuna had het loodje gelegd. De maisstaken lagen uitgedroogd op het veld. Humus voor de volgende oogst, maar er geen oogst meer. De watertank  leeg door een lekkage.


We naderden het pad, dat eindeloos leek. We keken het af, naar wat in de verte op een zendmast- heuvel leek. Afijn we hoefden niet de hele weg af, want bij een afslag zagen we een dam voor ons liggen, die we over moesten. Aan de ene kant lag de mondi en aan de andere kant een grasveld. Een oud fundament trok onze aandacht. Een trouwe wandelaar kwam gelijk in aktie en inspecteerde de funderingsoverblijfselen op vakkundige wijze en kwam met de boodschap, dat het er al langer lag dan wij dachten. Nu dat dachten wij ook al. Het pad langs San Fuego was breed en lag vol met glasscherven, maar hoe verder we liepen hoe smaller het werd en het ging over in bijna mondi. Gelukkig was er een klein paadje waar we langs konden. Aan het einde van dit paadje werd het nog even spannend, een kruipdoor sluipdoor bracht ons uiteindelijk in het open veld. We zagen de kassen liggen en daar moesten we heen. Langs de paden, die af en toe meer op kabritenpaadjes leken, kwamen we bij de groentekassen aan. We werden hartelijk ontvangen door de pluksters en plukkers.
Na een uitleg in het spaans en papiaments werden we een komkomber aangeboden, die je natuurlijk na zoveel hartelijkheid niet kon afslaan.
Een bijzondere ervaring rijker zetten we de tocht voort  om via dezelfde rooi als heen onze achtergelaten autos te begroeten. Al met al had deze tocht 1 uur en een half geduurd.

Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.

zondag 5 januari 2014

Kueba di Brua, a cave at the North side of Curaçao, at Hato-plains.


This cave, and several other caves, can be found at the rocky side of the Hato plains. 

Enter at the Hato airport side, or at San Pedro farm ( entrance fee Naf. 5,00 ). 

We often hike from the farm, leaving our cars there (ask permission to park). 

But, once driving on the plains, cars can be parked anywhere along the Hato coast. So the length of the hike depends on where the car is left. 

Cars can be parked close to the caves. From there it is just a short hike from the main dirt road to the rocky wall.







dinsdag 24 april 2012

Indian Trail - Hato Caves


The Hato Caves are more then 200.000 years old.
They are the largest and most prominent caves of the island.

In 1991 the Hato Caves were officially opened to the public. 

Nowadays the Hato Caves can be considered the most beautiful and public friendly caves of the island.

maandag 31 oktober 2016

Lijst met Wandelingen - List of the Hikes on this blog

dinsdag 11 juni 2013

Landhuis Hato en Rooi Rincon (Parkietenbos) 09-06-2013

Beste Wandelaars,

Ontdek het ongedierte, dat zich voortdurend door het stof heen bijt. Niet, dat wij in het stof beten, neen wij sloften dikke sporen achterlatend door het stof en dat gaf uiteraard veel stof tot napraten. Een korrektie met de stofverplaatser, de sapoelidi, zou hier wonderen hebben verricht.
Haast moet je niet hebben, het gaat ten koste van de zorgvuldigheid en dan kom je nog eens nergens en zie je nog eens niks.

De ingang naar het pad, dat ik van de vorige keer kende, was verstopt. Ons groepje liet zich niet weerhouden door een opgeworpen heuveltje en een paar schrammende Wabis en al spoedig zat het tempo erin.  Niet dat wij in een ijltempo het rondje bij Hato liepen en ook niet op zijn elfendertigst, maar met een gezonde pas voor zover het slingerpad dat toeliet. We genoten van hetgeen het voorgeslacht hier had achtergelaten, zoals oude besproeiingssystemen, uitgeputte putten en bolle tombes, waar vroegere bewoners hun laatste rustplaats kregen. Geen grafopschriften die enige verduidelijking gaven. Neen dan deed Anna Wallace dat beter met het volgende:
The children of Israel wanted bread and the Lord sent them manna,
Clark Wallace wanted a wife and the devil sent him Anna.
We hebben met eerbied de graven gelaten zoals ze waren.

De verlaten bouwvallen zijn van een burlesque schoonheid, als je tenminste oog hebt voor verval en erosie. Het gluren om een hoekie naar een eeuwenoude waterbron is natuurlijk niet meer van deze tijd en was ons waarschijlijk daardoor niet vergund, omdat we het bovenpad naar de uitgang namen.
Na dit rondje Hato togen we naar het Parkietenbos, Rooi Rincon. Tijdens de klim naar het terras en over een pas geschaafde weg, die ijvert met het Benenbrekerij pad, hadden we nog geen parkiet gehoord of gezien. We konden even uitrusten op het bankje bij de Mirador Rincon. Alsof er een blik Parkieten opengetrokken was vlogen ze om onze oren. Wel met een wijde boog.

De afdaling was na de beklimming een peuleschil en dra waren we bij de  immer imponerende rotswanden met hun prachtige nissen aangeland. Bij de bron werd er water geschept om in grote tonnen te doen. Vermoedelijk voor bewatering van tuinderijen en kostgrondjes. We hebben de mannen rustig laten opscheppen en zijn naar de de volgende bron waar de natuurbewakers een klein bruggetje hebben gebouwd over een kabbelend beekje.

Na nog nagepraat te hebben over de noeste arbeid, die er verricht is, bij het vrijmaken van wegen en paden door Uniek Curacao en vrienden zochten we onze bolides op.
Tot de volgende keer! U hoort nader.
Met een vrolijke groet,
G.K.   

maandag 11 februari 2019

Hato, tiny flowers, cave. February 10, 2019

Kueba di Pachi , cave.
And a calabash .. no, it is not the bell :-)

The hiking group


 No mud this time.
North coast.



 Tiny flowers, wonderful shapes and colorful plants.





 More colors to enjoy! The evening light 's special effects.

Wild waves at the North coast, at Hato


maandag 30 mei 2016

Wandelverslag Daniel Noordroute, Ruta Sabana di Hato, 15-05-2016. Noord

De flessen gevuld, zonnenbrand op, de snoeischaar in de hand, een blik in de ogen van kom maar op met je terrein, die zovelen verwensen, als ze hun voeten niet hoog genoeg optilden. De Pan di Diable droeg vrucht en de Pita's, de bloeiwijze van de Agave, stonden in bloei. Een vrolijk gezicht in het maanlandschap. 


We kwamen bij de eerste afdaling. 


Het 2de terras lag uitgestrekt met een lange muur voor ons. 



Rechts zag je een onheilspellende grot en links een hoog nisje, het is maar net van welke richting je het bekijkt. De voornoemde muur staken we over om onze weg te vervolgen langs het terras, westwaarts . Na enig klimwerk en een prachtig uitzicht op omgeving en spelonken liep ons pad naar beneden de vlakte van het tweede terras op. Na twee muren volgde een derde om naar de rand van het terras te komen.
De linten en geelgeverfde stenen hielpen ons om niet te verdwalen in dit onherbergzame oord. Uniek Curacao had goed werk geleverd.


De panoramas naar de verlaten vlakte en de desolate noordkust geeft je altijd een gevoel van eenzaamheid. Als je een stofwolk in de verte ontwaart, dan weet je dat niet alleen bent. De bahada naar de vlakte van Hato was nabij. Na enig geklauter stonden we op de begane grond, waar ons een nieuw avontuur wachtte. De rotswand die oostwaarts ons de grotten en steile wanden toont is verrassend mooi.
Zelfs een tafeltje was voor ons neergezet en gaf de indruk van een niet te evenaren gastvrijheid, alleen de wijnglazen met servetten ontbraken en waren vervangen door twee botjes. Voodoo? 


Deze prachtige tocht liep door totdat we na ongeveer een uur en drie kwartier bij Kueba Pachi aankwamen. Voor op schema, een kleine groep loopt vlugger. De tafelbank nodigde ons uit om te gaan rusten en ons voor te bereiden op de terugtocht. Vorige bezoekers lieten ons weten dat ze hier al geweest waren. Er kon gebarbequed worden en een sushibak van de selikor stond er om het achtergelaten vuil in te deponeren. Limpi, limpi.


Klimmend omhoog en terug via de Bahada Daniel. Goed uitkijken niet voor de koeienvlaaien maar wel voor rotspunten.
Gelukkig bracht iedereen het er zonder kleerscheuren van af.
Na precies 2uur en 50 minuten stonden voor het hekje te dringen om weer binnengelaten te worden.
Na een koel drankje in het restaurant van Daniel te hebben gedronken, spoedde een ieder zich naar huis.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K. verslag en foto's.

woensdag 31 oktober 2012

Grotten Safari tocht - 10 november 2012




Op zaterdag 10 november organiseren Curacao Footprint Foundation samen met Grupo Bina een bijzondere grottentocht op de vlakte van Hato. We zullen de ontstaansgeschiedenis van de kalkterassen van Curacao, en van de daarin ontstane grotten belichten. Natuurlijk zullen we ook een glimp kunnen opvangen van een, voor de Curacaose ecologie heel belangrijke, diergroep: de vleermuizen. Daarnaast wordt er aandacht besteed aan de natuur van de vlakte!
Deze tocht is anders dan u van ons gewend bent, want we verzorgen ook het vervoer langs de verschillende plekjes op de vlakte van Hato in een Jeep. De weggetjes op de vlakte zijn namelijk niet geschikt voor gewone personenauto’s.

DETAILS WANDELING
Verzamel/vertrekpunt: Parkeerplaats van La Curacao te Jan Noorduijnweg; van hieruit regelen wij het verdere vervoer;
Vanaf 6.30 uur mogelijkheid om te betalen;
Vertrektijd: om 7.00 uur precies;
Terug rond 10.30 uur;
Kosten bedragen Naf. 60 per persoon inclusief vervoer, drinken, een broodje en fruit.

Geadviseerd wordt om stevige wandelschoenen/gymschoenen en een lange broek aan te trekken, en een flesje water mee te nemen. De tocht is op eigen risico.

INSCHRIJVEN kan via deze link naar de webpagina www.curacaofootprint.org of via de mail op info@curacaofootprint.org. Geef ook door met hoeveel personen u komt!

maandag 9 maart 2020

Alle wandelingen in 2019

De wandelingen van het jaar 2019.

06-01.    Krabbenbos Ascencion.
13-01.     Geen wandeling.
20-01.     Mishe, Boca Manzanilla, Kortalyn, Platee.
27-01.     Priesterberg, Seru Pretu, Landsradiotrap.
03-02.     Shingott, wieg van God.
10-02.     Grotten van Hato, Pachi, Boz di San Antonio, Brua.
17-02.     Santa Martha, San Nicolas.
24-02.     Porto Marie, Vogeluitkijk, Playa Hunku.
03-03.     Santa Catharina, Boca Chiki, Grandi, Labadera, Tunnel of the Doom.
10-03.     Pannenkoek, Seru Pilaar, Boca Sal.
17-03.     San Pedro, Clusia, Grot, Fosfaatmijn, Schildpadden.
24-03.     Daniel, Noordroute, Kueba Pachi, Bahada Daniel.
31-03.     Geen wandeling.
07-04.     Geen wandeling.
14-04.     Geen wandeling.
21-04.     Rooi Kayuda, landhuis Knip.
28-04.     Lagun, Seru Paramira, Mangaanmijn.
05-05.     Seru Neger.
12-05.     Geen wandeling i.v.m. verjaardag.
19-05.     Groot St. Joris, Vijgenbos.
26-05.     Geen wandeling. Operatie.
02-06.     Geen wandeling.
09-06.     Kabritenberg.
16-06.     Geen wandeling. Hechtingen.
23-06.     Rooi Kathun.
30-06.     Harmonie.
07-07.      Patrick, Archeologische route.
14-07.      Chollerhut, Hypodroom, landhuis Brievengat, Steenbrekerij, Schietbaan.
21-07.     Rif St. Marie, Valleiroute.
28-07.     Veerisberg. 
04-08.     Weitje.
11-08.     Den Dunki.
18-08.     Soemboetrail.
25-08.     Porto Marie, Rooi, belpaal, Magazina.
01-09.     Geen wandeling.
08-09.     Rif St. Marie, Tanki, Slavenhuisjes, Zoutpad, Kite surfers.
15-09.     Vaersenbaai, Zuidkust, boca Unico, Pesjbaai.
22-09.      Kabouterbos, Bakufal ( Soltuna ).
29-09.      Geen wandeling.
06-10.      Geen wandeling.
13-10.      Landhuis Noordkant.
20-10.      San Pedro, Kiridongo expo.
27-10        Geen wandeling.
03-11.       Loesje op de Meiberg.
10-11.       Geen wandeling.
17-11        Rafael. Landhuis Klein Piscadera.
24-11.      Michielsberg.
01-12.      Tera Kora, kueba Boz di San Antonio, Brua.
08-12.      Geen wandeling.
15-12.       Wacao, Playa Grandi, Bergantine. 
22-12.      Mishe, Boca Djegu.
29-12.       Pannenkoek, Marijke's Natural trail.

Zo, dat was weer een hele waslijst van wandelingen en vrije dagen in het jaar 2019.
Ik hoop dat U er van genoten heeft.
     
Met een vrolijke wandelgroet.
Groetend, G.K.

zondag 21 oktober 2018

After another rain shower, a short walk at Hato

Entrance at the San Pedro farm.

The local "bolcactus"

sharp rock and needles everywhere

horse trail 

The mills

along the dirt road the beauty of tiny flowers


all wet, wet, wet




a little world by itself

Path to the coast. Close to the mills. We turned back here.



maandag 9 juli 2018

Wandelverslag Daniël, Cueba Pachi, 08-07-2018.

Beste wandelaars,

Bon siman.
Wie aan Daniël denkt, denkt aan de leeuwenkuil. Niet de leeuwen van Workum in het wapen van de stad met de uitpuilende ogen. Daar houden wij niet van. Hoe hebben ze in hemelsnaam zoiets kunnen bedenken? Een fontein geeft water, wat die uitpuilende ogen daar mee te maken hebben, dat is mij een raadsel. Zou het het huilen, tranen van geluk, er iets mee te maken kunnen hebben?

Misschien dat Daniel meer van het uitpuilen weet. Wij als wandelaars hebben de ervaring dat je met ogen op steeltjes kijkt naar de grond waarover je loopt. 

Het hekje door en op weg naar het kruispunt waar we de noordroute oppakten.  We liepen al stommelend tussen de Agave door . De Pita stond niet in bloei.

Naar de bahada , waar we het terras afmoesten om langs een terraswand te lopen met allemaal interressante nissen. Een kleine afdaling bracht ons vervolgens op het terrein van de koeienvlaaien. Geef  mij maar een Limburgse vlaai van bakker Vermeerten. Wel zo lekker.

We liepen de vlakte over en kwamen bij een afdaling door een dunne spleet op de vlakte van Hato uit. Hier gingen rechtsaf langs een buitennissige wand, waar een altaartje stond, het kan ook best een grafkist geweest zijn, maar in ieder geval was het een voorwerp, die bij je allerlei gedachten opriep. Hier in deze holen moet toch heel wat te doen zijn geweest. Ook zie je attributen, die je bij een Voodoo happening zou verwachten.
Cueba Pachi nodigde ons uit met de houten zitbanken om even uit te rusten van de vermoeiennissen. Niet te lang.
We gingen het terras weer op en hadden een prachtig uitzicht over de vlakte.
Na Cueba Mirador, vol gegroeid met groen geboomte, kropen we over een afscheidingsmuurtje en gingen op weg naar de Bahada Daniël. Dit was een behoorlijke klim. We volgden de gele stenen en daalden af in een rooi en aan de andere kant klommen we er weer uit. We zagen het bordje richting Daniël.











Het was zeker nog een half uur lopen, maar we waren op dit stuk al eens eerder verdwaald geweest, zodat we onze ogen goed de kost gaven. Maar als je je ogen goed de kost geeft, vergeet je de tijd en daar we niet de snelste ploeg hadden vandaag en de leider ook een dagje ouder wordtkwamen we een uutje later an cag bedoelt.
Vooral Hanchi di Sombra duurde iets langer dan geplanned. We haalden de parkeerplaats nog net voor donker.
Ik hoop dat U een prettige wandeling heeft gehad met mooie bezienswaardigheden.
Voor de volgende week moet ik het grootwandelboek er op naslaan. Maar ik beloof U dat het een kortere wandeling zal zijn.
Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.