Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch / Nederlands (kijk voor de laatste wandelingen in het blogarchief). De paden veranderen snel, ze groeien dicht of worden gesloten. Er komen ook nieuwe routes bij.

The other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails change, closed by owners, or overgrown. . the maintenance depends on
enthusiastic volunteers. Our group tries out new trails too.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
On all photos copyright of the owners.

Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Noord. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Noord. Sorteren op datum Alle posts tonen

maandag 31 oktober 2016

Lijst met Wandelingen - List of the Hikes on this blog

maandag 14 januari 2019

De wandelingen in 2018

 
 
Beste wandelaars,
Bon siman.
Hier volgt de lijst van wandelingen, die we dit afgelopen jaar gemaakt hebben.
 
(de wandelingen zijn te vinden door bij de zoekfunktie een naam van de beschreven wandelingen in te typen. F.C.)
 
1.   Mishe, de vier Boca's, Manzanilla, Platee, Kortalyn en djegu. 07-01
2.  Kabouterbos en Bakufal 14-01
3.  Pannekoek, Seru Pilaar, Boca Sal, 21-01.
4.  Santa Catharina, Boca Chiki, Boca grandi, Boca Labacod,Tunnel of the Doom. 28-01.
5.  Verzonken bos.grot, Limonadefabriek, putten. 04-02.
6.  Vijgenbos, Groot Sint Joris, 11-02.
7.  Seru Neger, Tula's Battlefield, 18-02.
8.  San Pwdro, Closia en grot. 25-02.
9.  Krabbebos, Ascencion, Kaya Kaya veld,Schildpadden,Rotsroute, Trail Kas Pal'i'maischi.04-03.
10.Jamenike, Mal Pais, Het verdwenen meer, terras, Bina trail, Indigo bakken. 11- 03.
11. Patrick, Het oude Landhuis, Sluisje, Ovale put, Badhuis. 18-03.
12. Landhuis Knip, Roi Kayuda, 25-03.
13. Porto Marie, Vogeluitkijk Playa Hunlu, Seru Mattheo. 01-04.
14. Seru Largu, Potloodplant, buis 2x, 08-04.
15. Mooiste rooien, Meiberg, Kathun  15-04.
16. Patrick, Archeologische route, Ruine landhuis Patrick, Badhuisje, Sluisje, Graven. Magazina. 22-04.
17. Wacao, Bergantinbaai, Playa Grandi met het huisje 't Komt goed. 29-04. 
18. Mangaanmijn, Newtown, Lagoen, Seru Paramira. Palu di Sta op de dam.06-05.
19- Choloma, Seru Palomba, Strandhuisjes Klein Si. Joris. 13-05. 
20. Veerisberg, rooi omhoog en naar beneden. Mooie uitzichten. 20-05.
21. Kabrietenberg, Om de berg heen of de berg op. Aan de overkant Santa Barbara plantage. Directiebaai. 10-06.
22. Soembu trail. Ascencion, Burika trail, weg oversteken enpad volgen langs de put enuiteindelijk uikomen bij de magazina. 17-06.
23. Noord. Chollerhut, Hippodroom, landhuis Brievengat, Steenbrekerij, Schietbaan. 24-06.
24. Porto Marie, rooi ,Belpaal, magazina. 01-07.
25. Daniel, noordroute, Agaveveld, Langs de nissenwand, cueba Pachi, cueba Mirador. Bahada Daniel. 08-07.
26. Rif St, Marie, tanki, huisjes met banjo, Zoutpad. 15-07.
27. Weitje. Pad Gijsje, landhuis Weitje 22-07.
28. Noord, Boca Santa Pretu, GAMpad Manzanilla stammetjes, via de schietbaan terug 29-07.
29. Boca Sami- Vaersenbaai.  Binnewater met Flamingo's, hek doorkruipen, Ezels, Geschutsopstelling, brug.05-08.
30. Seru Bientu. Vrij steile klim, Sabalpalmen ( flamito's) Orchideeen, 12-08.
31. Den Dunki, Pos di Orashon, Pan de Diable, Put, regenbak, dansvloer,Mahokboom, Zwanenbrug, Palu di Kabei met zijn gele wortels. 19-08.
32. Patrick, Put met staanders, Boca Patrick. 26-08.
33. Rafael. Klein Piscadera, Mangrove wit -rood- tan en de zwarte mangel. Landhuis Rafael, Hofi, 02-09.
34. Zuidkust Vaersenbaai Pesjbaai, onderweg een rusttafel met uitzicht langs de kust, stellage van aangespoeld hout. 09-09.
35. Rif St. Marie. Vallei.Graven, indigobakken. Laddertje afdalen tot de kust. Wrak. Mooie bergwand met nissen. 16-09.
36. Grot Ronde Klip.Ijzeren hek Oude Tabertour bus. Grote banden. Inslaan van een ruitje. 22-09.
37. Shingott grot, Rincon, het Parkietenbos, Radar van de Meteo, Uitzichtpunt mirador Berde. Bron. 30-09.
38. Sint Michiel, Rancho Allegre, dieren, Michiel Libier, Vuilstort Mal Pais, Dam met put en drinkbak, Kalbas route. Pal'i'taki. 07-10.
39. Daniel. Bahada Daniel, oostroute, Uitkijkzitje. Maanlandschap. Watakeli. 14-10.
40.  Michielsberg. Guaba Baster Mooi bos, Salie di seru, watakeli,Mata Sanger,21-10.
41, Groot St. Joris. Pyramide, Kite surfing, Rugelroute. mooie rotsformaties, Langs de mangrove terug via Kite City. 28-10.
42. Jan Thiel. Open luchtmuseum.Flessenberg. Kalkverbranding. Bonchi Indian.04-11.
43. Ronde Klip berg (duin), Opelkaar parkeren, D.w.z. zo kort mogelijk achter elkaar. Hoogste puntpaal. Fundamenten van een uitkijkpost. 11-11.
44. Rif St. Marie, Seru Largu en seru Lucia, mooie rotspartijen, Coral Estate, padje achterlangs met mooie rotspartijen. Proefmijn. 18-11.
45. Harmonie, t.o. Grote Berg. Punt waar je de zuidkust en noordkust kunt zien. Bringa Mosa, Teku. Mata Piska. etc. 25-11.
46. Seru Neger. i.p.v.Patrick steenbrekerij, Hoofdje stoot, luisje dood. Het slagveld van Tula.. De Vuist met ketting. Mooie uitzichten. 02-12.
47. Noordkant, Schietbaan ,Steenbrekerij,Pega Saya Shimaron. 09-12.
48. Groot St. Joris. Grot Jan Tabak, Vleermuizen.Landhuis Koraal Tabak. 16-12.
49. San Pedro. Yubi Kiridongo expo. Mosaic werken, Gezichtenmet dikke lippen. Houtjesbaai. Stellages langs de kust. 23- 12.
50. Noord, Waterpad. Kippenfarm, Veel knippen.Tonweg,Putten, restanten van huizen. Drenkbak, ploeg, Auto's,  30-12.
Het was me het jaartje wel. Verschillende wandelingen hebben we niet kunnen doen vanwege de weersomstandigheden. Zo moeste we verstek laten gaan de Shingott grot te bezoeken. Ook de steenbrekerij te Patrick werd niet bezocht vanwege de plassen. In plaats daarvan hebben we Rincon en Seru Neger bezocht.
 
Er is zo te zien flink gewandeld. 
Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.

maandag 9 maart 2020

Wandelverslag Wacao 08-03-2020.




Beste wandelaars,

Bon siman. Of de duvel er mee speelt, we konden de Bergantine baai niet vinden en kwamen net als de vorige keer uit achter Playa Grandi door het Kaya Kaya veld.
De kust was vrij van plastic te noemen. De militairen moeten hier behoorlijk hun best hebben gedaan. Het aanvangstuk was heuvelop, maar als je heuvelaf ging was je bijna niet testoppen door de rollende keitjes onder je voeten. Het voordeel is dat je vlugger beneden bent, maar je weet niet hoe? De ezel schildering op de muur van het gebouwtje stond er nog. De spreuk 'T komt goed" op het plankje boven de vernieuwde deur was een verheugend feit en met enige bijstelling van de contactlenzen goed te lezen. Er is vernieuwing op komst, want de grote zandheuvels duiden daar op. Een strandje misschien? Daar zouden de militairen na aldat oefenen dolblij mee zijn. En mogelijk het toerisme een mooie idylische plaats bieden. We moeten even afwachten wat het wordt. Voor degenen die de kerk op afstand zagen. Na afloop van de wandeling gingen nog even kijken bij Camp Dovale. Een ware container wereld. Huisje waren opgetrokken uit containers en een hele kerk was gefabriceerd uit containers.
Hoe de militairen het haantje erop hebben gekregen is me een raadsel. Vermoedelijk moet het een heel leuke kip geweest zijn die ze achterna zaten tot op het uiterste puntje. Afijn we zullen er onze nek niet over breken. Na de familie Finies bedankt te hebben, slote we hek achter ons. 
Voor de volgende week gaan we op de noord wandelen. Ik weet niet of het verzonken bos iets is? Er moet wel veel geknipt worden achter de kippenfarm.
Ik hoop dat U een prettige wandeling gehad hebt.
Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.

vrijdag 10 mei 2013

Daniël naar de kust (Noord) 2013

Beste Wandelaars,
Vorige week een symbolische wandeling zou deze week een vervolg van een zeer avontuurlijke voettocht krijgen.
Helaas. Het is mij een genoegen om U mede te delen, dat de zeer avontuurlijke wandeling vanaf de Leeuwenkuil Daniel voorlopig niet doorgaat. De leeuwen en leeuwinnen laten het afweten, want na een verkenning van de route blijkt, dat een op een na oude leeuw, die nog dichtbij dierentuin rondhuist, het niet o.k. vindt.
Teveel scherppuntige rotsgesteentes op het pad. Te steile afdalingen, die het gehalte van Jamanike overtreffen, zijn ronduit uitnodigend voor een letseladvocaat.
Voorts zou er van te voren 3 autos geparkeerd moeten worden bij Kueba di Pachi om ons te vervoeren naar de Shin Got grot.
Het Shin Got grot wandelgedeelte moet op ruim een halfuur geschat worden.

Kortom 1uur en 55 minuten wandelen van Daniel naar Kueba di Pachi + 45 minuten lopen + kijken Shin Got grot + 20 minuten met de auto van Kueba di Pachi door veel waterplassen naar Rincon zou al betekenen een duur van 3 uur.
We hebben voor U de duur van Kueba di Pachi grot via de rot trap naar Tera Cora en vervolgens een stuk langs de Weg naar Westpunt (600 Meter, niet aan te raden) tot aan Daniel gechecked, ruim 1 3/4 uur. Totaal dus, een kleine 4 uur zonder de Shin Got Grot.
Foto's en verslag: G.K.

Trap bij Tera Cora

Noordkust

 rechts de rooi in en weg vervolgen

 Bringa Mosa;  vechtend meisje


Nattigheid
 pad naar gemetselde trap bij Tera Cora

Tabebuia?
Pad achter Landhuis Daniël

maandag 2 februari 2015

Wandelverslag Krabbebos Ascencion 01-02-2015. Noord

Beste Wandelaars, Bomba Martin de wrede slavenopzichter, die op zijn buik begraven ligt en uitkijkt naar het landhuis  Ascencion, bracht mij op de gedachte van de bekende vraag: 'Is er nog leven na de dood'? Zoals we weten, is een mortuarium geen toonbeeld van levendigheid, maar een witwasserij brengt wel leven in de brouwerij. Ook zingen de bezoekers aan de brouwerij " In de hemel is geen bier en daarom drinken we het maar hier". Bomba alleen latend met mijn verwarde gedachten dacht ik, het wordt tijd voor het Krabbebos. langs de bloeiende Enfrou, Prickly Pear, de lidcactus liepen we het Krabbebos in. Ik begon al behoorlijk dorst te krijgen.



  De kabouters waren druk bezig geweest, want keurig netjes lagen de flessen op hoopjes of in plastic zakken en zelfs een oude po diende als houder. Een bizondere aanblik tussen al die Mansanilla- en Indju-bomen. Een uitgesneden Saterkop die, van zijn strop bevrijd, ons nu vanuit een boom begluurde.


 
De krabben hadden net wat verse modder uit hun gaten gewerkt, maar lieten zich niet zien. Even verderop lag een grote hoop krabbe-schalen,-scharen en -poten.
Het was duidelijk, dat de Warawaras hier een feestmaaltijd hadden aangericht

.

Het Kaya kaya veld is een overweldigende groen-ervaring als je dit voor de eerste keer ziet. De jacht was blijkbaar geopend, want er vertoonde zich geen poes. Ik zeg dit expliciet, want normaal zien we wel eens een dooie kat liggen of een geraamte van een of ander beest, maar nu hadden ze blijkbaar op de tekenen des onheils gelet, zoals de Saterkop en de overblijfselen van de krabben. Al huiverend heb ik dit maar niet aan mijn medewandelaars vermeld, want anders was het tempo een stuk hoger geweest en dat zou zonde zijn om zo vlug door die lieflijke kaya kaya  te snellen.



Ik kreeg nog meer dorst. Gelukkig waren we dicht bij de schoongemaakte Plastic Baai. In eerste instantie merkten we de schildpadden niet op. Maar aldra toen het schuim der golven weggetrokken was, bespeurden enkelen van ons beweging in het water. En ja hoor de kopjes werden uitgestoken en de schilden werden getoond. Ik zag een mooie blauwe turqoise, het zal wel een groene schildpad geweest zijn. Ook de Driekiel en de Leatherhead eten hier van het zeegras.


 
De route naar boven, langs de immense rotspartijen, is altijd weer een magnifique belevenis.



Uniek Curacao, heeft de route dusdanig geconstrueerd dat je zonder het te weten, tenminste als je niet goed oplet, sommige gedeelten tweemaal loopt. Niet dat dit een bezwaar is, maar ik vertel het toch maar even.
 
Ik begon hier een ontzettende dorst van te krijgen en besloot om ter plekke een lavenis-stop te houden. Na dit intermezzo vonden we het hoogtijd worden om hoog aan te houden langs de grillige rotsformaties en als je om het hoekje keek van zo'n rots dan had je een majestueus uitzicht over het groene land rondom, met in de verte een glimp van een landhuis of het Kaya kaya veld.



Beneden aangekomen bij de wegwijzer, die ons probeerde te verleiden om naar Patrick te gaan besloten we toch maar om het Cas di pal'i maishi trail te volgen. Een schitterend overschaduwd pad dat ons over een dam en door het bos met alerlei prachtige bomen voert.



 Fundamenten en putten uit vroegere tijden hielden onze blik gevangen. Geen water in de put, maar wel diep hoorde ik iemand zeggen. De droge tijden zijn kennelijk weer aangebroken of de put is lek, opperde iemand, want vannacht was er wel een buitje.



De oude Indjus met hun fraaie structuur 
,het lijkt wel gevlochten hout, maakten dit pad als geen ander. Op de asfaltweg aangekomen was het nog vijf minuten naar onze parkeerplaats. 1 uur en 50 minuten hadden we over deze wandeling gedaan, al met al een mooie wandeling met voor elk wat wilds. 
Met een vrolijke wandelgroet, G.K. (foto's en verslag)

maandag 26 maart 2012

Hike to Plantation House Santa Catharina






All photos by Mary van Soest
Start trail at Struisvogelfram - Ostrich farm.
Wandeling aan de noord-oostkant naar Landhuis Santa Catharina.

zondag 20 juli 2014

Wandelverslag Weitje - 20-07-2014

Het bordje met het opschrift "Pas op je ijsje" zoals het vanuit de verte leek, deed me denken aan de badplaats Polzaeth in Noord Cornwall, waar de meeuwen het brutale lef hebben om je ijsje uit je hand te pikken.

Gelukkig las ik dichterbij komend dat het hier "Paso Gijsje" betrof. Een nieuw aangelegd paadje door de mondi aan de voet van Seru Manuel Kuiper slingerend gevormd door Gijsje. Geen flessen van Lucas Bols langs het pad, zelfs geen scherfje.


Het pad kwam uit bij een grote Bringa Mosa (vechtend meisje), waar we rechtsaf moesten om naar het bouwvallige landhuis Weitje te gaan. Onderweg kwamen we een grote boom tegen met witte samengestelde bloemen, waarvan de meeldraden buiten de bloemkroon hingen voor een betere bestuiving door de vogels en insecten.


Volgens de zakflora van "Wat in het wild groeit en bloeit" door frater Arnoldo lijkt de bloem van de Crataeva gynandra te zijn. Hoe ik dat in het papiamentu moet vertalen, daar schiet mijn kennis te kort voor. De boom zou een Palu di Sia Cora kunnen zijn.


We vervolgden onze weg en de voorhoede had kennelijk besloten om via gindse heuvel de achterkant van het Weitje te benaderen. Op de heuvel aangekomen hadden we een magnifiek uitzicht over de  kaalgeschoren omgeving met als middelpunt het landhuis Weitje.


 

Enkele planten en bomen zoals de Katuna di Seda en Yerba di Kerkhof en verwelkte opengespleten vruchten van de Marie Pompoen stonden de troosteloosheid van de afbraak te benadrukken. Een door ons niet eerder gelopen paadje bracht ons diep in de natuur en na het heuveltopje genomen te hebben, vonden we een doosje met een opschrijfboekje van wie hier allemaal geweest waren.


In ons beste geheimschrift hebben wij ook het nageslacht verwittigd, dat ons pad deze heuveltop kruiste. Even later stonden we ons te vergapen aan de Bonchi Kabei, waarvan de rode zaden her en der voor het oprapen verspreid lagen. Langs de rand van de Kalbasroute vervolgden we onze weg naar ons uitgangspunt. Zoals gewoonlijk in het zicht van de haven stranden de meeste schepen.


Het paadje was moeilijk te vinden en de voorhoede had blijkbaar nog niet genoeg van het Weitje. Gelukkig heeft iedereen de weg terug gevonden al kostte het me wel een extra rondgang. Voor de volgende week zou San Pedros Sculpturen of het Verzonken Bos een keus kunnen zijn. Groetend, GK

Wandelverslag Steenbrekerij, Boca Santa Pretu, Supplados, Spuitgat en Boca Patrick. 13-07-2014. Noord

Aan de voet van het graf van de slavenopzichter Martin van Ascencion stonden we braaf te wachten tot iedereen die wilde wandelen er was.



Even verderop stalden we onze autos in bewoonde buurt. Precies klokkeslag vier vertrokken we met zijn negenen over de oude weg naar Westpunt om bij de slagboom langs het flink uitgedunde Kokospalmenbos te lopen.


Een weggetje naar een put was vrijgemaakt en als je even niet oplette, was je ook zo de Magazina voorbij. De Seru Kosta stond ons al op te wachten.



Aan de kust gekomen sloegen we richting west naar de oude steenbrekerij. Vermoedelijk is er een oudijzer opkoper langs geweest, want de meeste staketsels en overblijfselen van de brekerij waren verdwenen. Hier en daar lag nog wat oudroest verspreid en de gebouwtjes hadden hun beste tijd duidelijk gehad. Het wilde water werd hoog opgestuwd in de heilige zwarte monding ( Boca Santa Pretu ) en we werden daardoor een beetje nat door het sproeiwater.


Het waterspel over de Supplados was een lust voor het oog en de sproei uit het Spuitgat liep de spuigaten uit. Overigens wilde iemand een rondje maken rond het Spuitgat, maar toen er verteld werd, dat de krabben dat niet leuk vonden, werd er maar van afgezien.



Boca Patrick altijd weer een verhaal apart. De betoverende uitstraling van deze grillig gevormde boca brengt ons in de ban van sprookjes en legenden. Hier zou toch niet Neptunis met zijn gevolg een maanlicht B.B.Q. hebben gehouden op deze geweldige plek?




De veelarmige Green Tara zou zich rot geschrokken hebben, als ze zo'n bewierde zeegod met op zijn drietand een worstje, een kippepootje en een krabbetje geprikt had gezien. Afijn, de Green Tara liet het ook afweten en de Schorpioenen van de Seru Bayan werden door ons niet opgemerkt.




De weg naar de parkeerplaats was gezellig lang en onze bolides vonden we net zo terug als we ze hadden neergezet. Immer een opluchting.


Verslag en foto's: GK.

zondag 22 juli 2018

Wandelverslag Weitje en omgeving. 22 juli 2018










Zoals koningshuizen ten val komen, raken de landhuizen in verval, tenzij er groot geld tegenaan gesmeten wordt. Een glorieus verleden brokkelt af en vindt het einde in herinneringen van weleer. Het landhuis "Weitje" is net opgeknapt. Misschien dat men nieuwe huurders vindt of een nadere bestemming als buurtgebouw dienst kan doen. Een paar jaar geleden is het hele grondgebied van plantage Weitje schoongeschraapt, alleen werd op  deskundig verzoek werden enkele Kadushis van een schrapersdood gered. De  vleermuizen en de vogels die in droge tijden van vocht door deze cadushis voorzien worden, zullen dankbaar zijn. Cees hied een expose over de waterhuishuding van Weitje, Het was toepasselijk dat dit op het herstelde landhuis Weitje gebeurde. Iedereen luisterde aandachtig.
Even over vieren begonnen we aan onze wandeling en liepen de Potloodbomen voorbij en gingen het pad van Gijsje op. Een mooi slingerend pad dat uitkwam op een zandweg, dat ons naar het landhuis Weitje bracht. De toevoerwegen waren pas vernieuwd, zodat er niet veel te knippen viel. Zelfs de Makusa was niet meer te vinden. Het landhuis zat goed in de tjet en de uitstraling was niet van domme huize.
Al zittend op de rand in de schaduw luisterden we naar de deskundige uitleg van een van onze wandelaars over waterhuishouding van het grondgebied Weitje en daarbuiten. We liepen langs de bijgebouwen en werden begroet door een aantal honden die blijkbaar hun onderkomen kostenloos aanboden. We daalden aan de achterkant van een huis de heuvel af. Hier en daar een takje wegsnoeiend kwamen onderaan bij de rode pijl, die ons in de goede richting stuurde. Bij de dam was ook flink geschaafd de grond bedekkers Egleta Prostata, de madeliefjes of hele kleine Margrietjes hadden op een enkeling na het loodje gelegd. De drenkbak was toegankelijk gemaakt , maar de put die er vlak naast ligt , moest opengeknipt worden. Er stond helaas geen water in. Op naar de Brasia hoog op de heuveltop waar het wandelboekje verscholen ligt onder een grote steen. We schreven hierin dat we langs geweest waren. We repten ons heuvel af en kwamen langs een grote Bringa Mosa ( vechtend meisje ) die op apegapen lag. Het volgende bospaadje leidde ons langs een bomengebied, dat zijn weerga niet kent op Curacao. Het begon met enkele Bonchi Kabeibomen. Hier zochten we naar de rode rode zaadjes. Vervolgens kwamen we de oeroude Indju's, Pal'i Takis voorbij. Het was duidelijk dat dit de Kalebasroute was, gezien de vele afgevallen kalbassen. Een moment later liepen we door en veld Yerba of Bolbe Stinki. Zeer geschikt als droogbloem. We liepen langs een dam en wandelden langs een mooi slingerend pad naar onze auto's . Ongeveer  1 uur en 3 kwartier waren we onderweg geweest.
Voor de volgende week staat de wandeling naar Boca Santa Pretu ( Noord ) op het prgramma. Een idyllische boca waar de stammetjes van de Mazalina een speciaal effect geven . Vroeger kwam hier het afvalwater van een wasserij op uit. We missen de watervalletjes nu al, maar niet heus. Met kerst leken de vlokken net sneeuw. We dalen tot in de boca af en vervolgen onze weg.   
Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.