Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch / Nederlands (kijk voor de laatste wandelingen in het blogarchief). De paden veranderen snel, ze groeien dicht of worden gesloten. Er komen ook nieuwe routes bij.

The other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails change, closed by owners, or overgrown. . the maintenance depends on
enthusiastic volunteers. Our group tries out new trails too.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
On all photos copyright of the owners.

Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Wandelverslag Mishe, 20-01-2019

Mishe, Miesje.
Het verzamelen hier hield wel wat voeten in aarde, maar toen waren we er ook klaar voor. Om ruim vijf voor vier vertrokken we naar de Boca's.  


De boca's met hun prachtige natuurvormen. De grillige rotsenoverhang was van een onnatuurlijke schoonheid. Het waterschouwspel intrigeerde. Geen wandelaar kon zeggen, dat het hem niets deed. De oh en de ah's waren niet van de lucht. 


Bij boca Manzalinna stond een bord, waarop lang geleden stond, toen je het nog lezen kon, dat hier schildpadden nestelden. We hebben ze niet zien nestelen, maar daar waren we waarschijnlijk te vroeg voor. Ze ploeteren het strand op bij voorkeur s'nachts.






Bij boca Platee mochten we allerlei figuren van keien aanschouwen. Zelfs de namen van de artiesten stonden keihard in het zand om maar niet te vergeten.

 Kortelyn

De volgende boca was Kortelyn. Hier hebben de parkwachters een uitbreiding gedaan. 
De trappen naar boven waren een uitkomst, nu hoefde je niet om die puntige rotsblokken te lopen en kon je gelijk naar boven. Ik was blij verrast om die uitbreiding, want die gaf een zijarm van de boca bloot, waardoor je onder een natuurlijke brug doorkeek. 
Een houten trap was er gemaakt om je naar beneden te begeven  Een extra uitzicht had je op de natuurlijke brug en het aanrollende water.
Een evenement om nooit te vergeten. We konden er geen genoeg van krijgen. Vadertje tijd hield hier geen rekening mee. 

  

Terug naar Miesje, boca Djegu konden we wel vergeten, daar we dan weer in het donker moesten lopen en die arme battrijen hadden al genoeg hun best gedaan.

 Boca Manzanilla

De wandelalbums zullen wel de nodige aanvulling hebben gehad.
Al met al een prachtige koele voettocht, want het waaide flink.

Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.

Wandelverslag Krabbebos, Ascencion. 06-01-2019

Beste wandelaars,
Bon siman.
Op de bumpersticker stond" Soms zit het tegen". Ik heb me er maar niet druk omgemaakt, want ik vond dat het wel meeviel. Het is maar net uit welke hoek je het bekijkt. Op mijn w.c. heb ik al ellende genoeg, aandachtig de spreuken die er op de muur staan. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. In het Fries zegt men,  sin en wille, kin men folle tille of te wel zin en plezier, dan kun je veel (ver-)dragen. 

 Avondlicht

 Door rotsspleten
 
 Het Krabbenbos

Aan de rand van de boca

Aan de voet van de tombe van shon Martin, stond een flinke groep wandelaars te wachten op het startsein van de voettocht. We liepen door het krabbebos maar de sangura's hadden we niet besteld. Als ik dat geweten had dan had ik in de aankondiging vermeld dat we hopi insect repellent mee moesten nemen. Nu hadden de saterkop en de roos bij het graf van Japie de hond dubbel plezier. De wandelaars trokken al dansend voorbij. Even later werden we in het Kaya Kaya veld nog achtervolgd door de muskieten. Gelukkig hadden we in de felle zon een geduchte medestander. 
 
We kwamen aan bij de Boca Ascencion met de vele bolcactussen, Melon di Seru. Een feestelijk gezicht langs de rand op de rotsen van de boca. 
De schildpadden staken hun kopje voortdurend boven water al luchthappend, maar we konden niet onderscheiden of het een Driekiel, een Leatherhead of een groene schildpad was. Na een tijdje werden we het kijken moe en togen we richting rotsen. Dit rotsenpad is altijd een heel avontuur. Door spleten moest je je  af en toe heenwringen en de opstapjes zijn geen sinecure voor oudere mensen. Gelukkig gaf iemand me nu en dan een zetje. 
 
We zagen op een gegeven ogenblik een wegwijzer die alle paden in alle richtingen aangaf. 
We moesten de trail van Kas di Pal'i' maishi over de dam volgen. Wederom waren de muggen lastig ze gaven je amper tijd om te drinken. 
Bij de oude put stopten we even. Dit is een overdekte put met een doorkijk gat. Als je erin kijkt, zie je donker water. We keken onze ogen uit, helaas. 
 
Bij het bereiken van het asfalt sloegen we linksaf naar de auto's. We waren 1 uur en 40 minuten onderweg geweest.
Ik hoop dat U prettig gewandeld heeft.
Met een vrolijke wandelgroet, G.K.