Wandelverslag Groot St. Joris, Choloma, Seru Palomba, 12-01-2020.

Beste wandelaars,

Bon siman.

Verscholen stond achterin na de lange weg het landhuis Groot Sint Joris en we parkeerden onze autos hier. We liepen naar de kabrietenkraal en volgden het pad dat tussen de lidcacti door naar het door de hoge bomen omgeven pad, de meeste waren Manzanillabomen en daar moet je voor oppassen, dat je er niet onderdoor wandelt met  buiig weer, want de bladeren en de takken geven een vocht af dat blaartrekkend is. Ook de appeltjes zijn niet eetbaar. We kwamen langs een waterkeringsmuur die op instorten stond en moesten op een gegeven moment er op klimmen om het pad te vervolgen. 

Al bukkend banjerden we ons een weg door naar een pad dat ons achter uitspanning Choloma bracht. Een van de bewoners bleek voor ons de deur open te houden. Hoge wallen van aarde en hout waren opgeworpen rond het terrein van de vroegere uitspanning. We liepen het terrein over en kwamen bij de slagboom uit. De weg leidt naar de weekendhuisjes. Meteen na de slagboom beklommen we de Seru Palomba en aan de top gekomen hadden we prachtig uitzicht over de Groot St. Joris baai. Het gebied van Maal ligt ten oosten en vaag zie je het landhuis. We liepen verder en volgden het pad naar beneden. Af en toe moesten we het pad maken. Uiteindelijk kwamen we op de weg uit die naar de weekendhuisjes voerde. 

De inham stond vol water en daar we een short cut namen hadden we niet zoveel last van het water en konden net langs het randje lopen. en toen raakten we verdwaald. We konden de weg terug niet vinden. Dan maar terug via de Choloma uitspanning moet iedereen gedacht hebben De meeste wandelaars dachten dat dit een makkie was. maar we raakten wederom verdwaald. Nu was het erop of eronder. Weer over de uitspanning en de weg naar rechts op langs de ruïne van Landhuis Choloma, de eerste weg rechts, je moet het weten, anders zie het in het donker over het hoofd. De weg is afgesloten door grote keien en ongeveer 800 m. naar het landhuis. Rechtsaf dus, naar weg naar het landhuis Groot St. Joris. Het was me het wandelingetje wel  Gelukkig hadden de wandelaars die voorop liepen het wel gevonden want even later kwamen ze ons oppikken.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K.

Wandelverslag Groot St. Joris en Choloma, de seru Palomba. 31-03-2019

Beste wandelaars,

Bon siman,

Donder en bliksem konden ons niet deren ook al onweerde het niet. Wel was de lucht bewolkt, heerlijk wandelweer.  We togen van start, maar werden gelijk teruggeroepen, daar er een paar laatkomers arriveerden. We hielden halt achter het landhuis, dichtbij de koralen waar het vee overnacht. Nu waren ze allemaal op pad om hun maagjes te vullen. Dat valt niet mee in deze droge tijd. 

Oude Flamboyant

We kwamen achter de uitspanning van Choloma aan. Er leek flink geschaafd en een omheining was opgeworpen, waar we niet overheen konden. We zochten naar een doorgang en uiteindelijk vonden we die. Er waren hopi werklui aan het werk om de zaak netjes te maken. 

We liepen over het recreatie gebied van Choloma heen en namen de slagboom zonder slag of stoot.

Bos

De klim naar de seru Palomba was geen gemakkelijke opgave,  Sommige paden waren onzichtbaar geworden door dat veel bomen omgevallen waren. De paden hadden een grote snoeibeurt nodig, want blijkbaar komen we hier maar een keer per jaar. 

Uitzicht vanaf de seru Palomba

De afdaling was precies van hetzelfde laken een pak. Ook hier waren de doorgangen amper te zien. Gelukkig ware er lintjes in overvloed en konden we de trail volgen. We kamen bij een bouwval uit. Het huisje was in jaren niet bewoond geweest. De plafonds hingen er treurig bij en deuren en kozijnen hadden hun beste tijd gehd.

Nog even naar het weekendhuisje met de schelpenbak en de mooie koraal.  Een slokje en weer opweg om het laatste gedeelte af te leggen. 

Nadat de Puta Perfumdo gepasseerd te zijn, waren we het spoor bijster. Overal zagen we geitenpaadjes en uiteindelijk volgden we deze en kwamen weer op bekend terrein. We namen de weg die uitkwam achter het landhuis. 

Het landhuis en put

Na nog even nagepraat te hebben bracht de bewoonster van het landhuis nog enkele wandelaars naar de stallen en vertelde ze daarover.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K.

Choloma

Choloma is de derde stad van Honduras. de mensen zijn arm en leveren goedkope arbeidskrachten. Wij kennen het als een voormalige pleisterplaats  op Curacao, een recreatiepark, waar een oud echtpaar de scepter zwaaide. Je kon er een maaltijd nuttigen als je maar tijd genoeg had. Nu is het een verlaten en vervallen boel.

We  begonnen te lopen langs het hek dat een kraal afsluit, waar de kabriten s'avonds opgevangen worden. Een troep kabriten was ons voor. Een flinke kudde liep voor ons uit en dat drukte meteen het tempo. 

Een paadje door de Enfrau - de stekeltjes- bracht ons aan de rand van het bos. Verderop was een keringsmuur waarvan de boog  ingevallen was en onherkenbaar was. 

We liepen door een gebied van hoge bomen en struikgewas, waar het makkelijk is om de weg kwijt te raken,  Dat we dan ook prompt deden.

Na enig gezoek wisten we de route op te pakken en kwamen achter het oude en niet meer gebruikte restaurant uit. We liepende weg af en doken onder de slagboom door en kwamen bij de afslag die naar de Seru Palomba voerde.

Het uitzicht vanaf de top van deze heuvel is magnifiek. Het uitzicht over het terrein van Maal is formidabel en de vergezichten over de St. Joris baai zijn idyllisch. Je kon merken dat er niet veel van het wandelpad gebruik wordt gemaakt. Mogelijk ligt dat aan de toestemming om het gebied te betreden. Op de heen weg waren we de terreinbeheerder tegengekomen en deze berichtte dat alles veilig was. We bezochten de dikke billen koraal met de heremietschelpen.

De terugweg over het modderig pad langs de mangrove-inham, gelukkig zakten we niet weg, voerde ons langs de dadelpalmen en de Puta Perfumado.

Door het grote bomenbos vonden we uiteindelijk het paadje dat achter het landhuis uitkwam. Hier werden we opgewacht door de kabriten die met hun gemekker me deed denken aan het carnaval.

De oude put en het platje onder de oeroude Indju begroeten ons. De wandeling was, ondanks dat we het recreatiepark gemist hadden, een succes.

Met een vrolijke wandelgroet, GK