Wandelverslag 11-02-2018,Het Vijgenbos te Groot Sint Joris. Noordoost

Beste wandelaars,

"het cafe op de vlakte"

Bon siman.

Zo gezond als een vis, zegt men. Als je de vervuiling van het water, de oceanen, de zeeen en de rivieren beseft, kom je tot geheel andere conclusie. Niet voor niets zijn we bezig met naar een oplossing voor dit vuilprobleem te zoeken. Er is al een oceaanstofzuiger ontwikkeld, die zoveel mogelijk plastic uit de oceanen haalt.

Hier op Curacao hebben we schildpadden, die enorme tumoren ontwikkeld hebben. Dit wordt veroorzaakt vermoedelijk door de oilspill van Trinidad, die vorig jaar heeft plaatsgevonden. Voor de sluizen in de rivieren hopen zich vuilpaketten op, soms wel een meter dik en daaronder is geen leven meer te bespeuren. Geen redelijk denkend mens zou nog een oog dicht kunnen doen, als hij aan deze situatie denkt.

Carnaval.De struisvogels liepen met opgestoken veren, hoewel niet op de struisvogelfarm, maar wel in de Bredestraat. De groep die zich het mooist heeft uigedost, mag zich verheugen in het feit dat het tot de groep van het jaar is verkozen. De Struisvogelfarm was i.v.m. het carnaval geloten. Het hek was dicht en dat betekende dat we moesten parkeren voor de opstalletjes aan de St. Jorisbaai. Hier is nog sociaal toezicht van mensen die hun hond uitlaten.

Mangrovenwortels

Rechtsaf langs de mangroven aan de St. Joris baai. Op een vlakte ontwaarden we een bouwsel van houten aangespoelde planken en vlonders. Het was verlaten, maar dit moet een prima picknick-bbq-plaats zijn voor een verloren zondag. 

Allemaal naar het carnaval, waarschijnlijk.Er werd wel gekitesurft. We liepen verder langs de mangrove. Af en toe vloog een groene reiger op met een schreeuw uit kraamkamers van de vissen. De reigers dachten rustig een visje te verschalken maar ze schrokken zich een hoedje en wij ook van het geluid dat ze maakten. 

Indian Point
Indian point een plek apart . De vissers die er zaten , hielden ermee op toen ze ons aan zagen komen. We bleven niet lang ,want van de oesters vonden we alleen de schelpen.

Bij het Vijgenbos aangekomen, bedachten we dat het niet zo nat was, en probeerden we een oud pad om er door heen te komen.

het kustpad

Hier en daar zaten er nog een paar takken in de weg. Op enkele kleerscheuren na wisten we toch om een pad te volgen, dat we in geen jaren gelopen hadden.

bloeiende Brasia
Na de Puta Perfumade ( geurende hoer) de kerstbomen geur geroken te hebben, kwamen we op het pad uit dat enerzijds naar het landhuis Groot Sint Joris leidt. We namen de andere richting en al gauw verdwenen we weer in de mondi. Het vlondertje-plank- lag er nog.

gemuteerde cadushi

Op naar gemuteerde cadushis. Een slokje water gaat er altijd in. De discussie welke hier ontstond, dat deze mutatie nu door een wesp of een ziekte veroorzaakt werd, heeft geen duidelijkheid gebracht.

Op de weg terug kwamen we weer het bouwsel op de vlakte tegen. Het bier stond er niet op ons te wachten. We spoedden ons naar onze voitures en wisten dat we enige tijd verloren waren in het Vijgenbos. Na bijna 2 uur onderweg geweest te zijn, mochten onze motoren starten om huiswaarts te keren.

Met een vrolijke wandelgroet,

Groetend, G.K. 

Wandeling te Groot Sint Joris, 30 dec. 2012

Als uitsmijter van de laatste zondag van het jaar heb ik voor U een wandeling bedacht over de voetpaden langs mangroven en de sediment lagen bij Indian Point. Het vijgenbos zullen we vanwege de blubber vermijden. De steeds ouder wordende gemuteerde cadushi willen we niet overslaan. U kunt er fietsers tegen komen. Zonder te bellen in de onoverzichtelijke bochten is het mogelijk,  dat ze een fietsenstalling van U proberen te maken. Laat dit niet toe. Het beginpunt is bij de struisvogelfarm. Even heb ik gedacht om Jan Tabak met een bezoek te vereren, evenwel de berichten over illegale vuilstort en het verbranden hiervan, wil ik niet onder Uw neus brengen.
Verzamelen  bij de Struisvogelfarm. Duur van de wandeling 1 1/2 uur ongeveer.


Beste Wandelaars!

Secuur en minutieus onderzochten we de onder onze voeten verdwijnende grond. We wilden vooral niet geblesseerd raken op de valreep van de jaarwisseling. Het motto eerst drie steunpunten en dan je voet verplaatsen deed opgeld. Terwijl we indachtig dit motto ons voortbewogen, zochten wij naar potscherven, pijpekoppen, Januskoppen, en scherven van Douwe Egberts kopjes.

Helaas, de indianen hadden niets van dien aard achtergelaten. Het enige wat we vonden waren oude oesterschelpen en kokolishis. Ze hadden heerlijk zitten smikkelen in die tijd, dacht ik.
Indian Point hier moet het geweest zijn, waar door de Arowaken en Cariben gevist en gedoken werd.

[H.C.: waar stukken van schelpen liggen en potscherven ontbreken, wordt een dergelijke vindplaats Pre-ceramisch genoemd. Van indianen dus die nog niet aan pottenbakken deden]

Al had onze lieve heer het zo bedacht, drie man en even zovele meisjes togen op pad. We volgden het pad binnendoor langs een onverharde weg, totdat we bij een open plek kwamen, waar door de eeuwen heen het wrakhout en wat dies meer zij aanspoelde. 
Met moeite kon ik de dames tegenhouden om absoluut dit paradijselijke gebied niet te betreden. Het zou gekund hebben, dat Adam hier onder een idyllische vijgenboom van de bekende appel heeft liggen snoepen.

Dan toch maar door het Puta Langua veld, dan ruiken we vanavond tenminste lekker en onder de Kalbas bomen door.

Verrassend kwamen we op een open plek terecht. Het paadje liep naar rechts en naar links. Dat wil zeggen, dat je van een route van 1 1/2 uur best twee uur kan maken. Gezien de aankondiging van 1 1/2 uur kozen we voor de kortste. Hier en daar werd nog een takje Welensalie geknipt voor thuis. Het ruikt zo heerlijk en houdt de karpatten uit het kippenhok.

[H.C.snek aan de kant van de Sint Joris lagune]

Bij de afstervende mutaties van de cadushis hieden we halt voor een fotoshootout. Een insect kan deze mutaties veroorzaakt hebben, volgens onze expert. We hadden ons al het hoofd gebroken over het hoe en waarom, maar deze plausibele verklaring werd dankbaar aanvaard.

Wonderlijk was het dat we langs de kant van de weg eieren met slablaadjes vonden. Rare picknickers zijn die Romijnen zouden Asterix en Obelisk gezegd hebben. Terug bij de Struisvogelfarm na 1 3/4 uur werd er nog even nagesproken over de merkwaardige voettocht.

Met vrolijke groet, G.Kroeger(foto's en verslag)