Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch, the other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails tend to change. Also, the maintenance depends on
enthusiastic volunteers.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans at Jan Kok, don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Daniel Wandelverslag 03-11-2013

Een droom van een wandeling!



Al rondvliegend probeerde een oude zwarte Warawara zijn gebied af te bakenen en met zijn scheeuw ons af te schrikken. Af en toe als hij moe was van al dat geschreeuw, ging hij even op een Cadushi zitten mopperen. Zijn zwarte veren ingetrokken en het koppie scheefkeek hij onverholen naar dat groepje uitslovers die zich een pad baanden, waar eigenlijk geen pad was.
Niets was te bont.
Zou hij jongen hebben ,vroegen wij ons af of doet hij dat omdat het de eerste wandeling van de maand is of wilde hij met dat krijsen zeggen, dat de afzeggers groot gelijk hadden met hun afwezigheid hier.


Diep was de rooi. Het overvloedige water dat vannacht gevallenis, moet zich een uitweg hebben gebaand  in een prachtige waterval zich van van de rotsen stortend. Nu was er nog een sijpelend stroompje overgebleven, dat zich voortworstelde naar de rand van het plateau.


Onderweg hadden we een karkas gezien, dat in geen velden ofwegen op een koe leek. Neen die droomkoeien kijken wel uit. Ze springen hooguit van boom tot boom en dan wel met zijn allen tegelijk en wagen zich niet tussen al die puntige rotsjes, zoalswij dromers dat doen.



Het bordje met het opschrift dat er een Bahada in de buurt was deed ons opschrikken. We wilden niet
plotseling van een of andere helling rollen. Apevoorzichtig vervolgden we onze wegen kwamen bij de afdaling aan, die ons richting Kueba Pachi zou leidden.


Terstond werd er een plan de campanje gemaakt. Zullen we of zullen we niet. De tijd en de laatste ervaringen van de afgelopen weken in ogenschouw nemend en daar we voldoende lantaarns bij ons hadden, besloten we het eerste terras af te dalen.



De geweldige panoramas die zich voor ons ontvouwden, waren adembenemend. De vlakte van Hato was een groot meer. Scherp aftekenend zag je het vlieveld met zijn opstijgende en landende vliegtuigen.

De windmolens stonden er een beetje voor Piet Snot bij, want geen wiek bewoog met deze windstilte. De stroomvoorziening stond op een laag pitje. Ik dacht nog even aan onze zaklantaarns en aan onze lichaamsgeluiden.


We stapten flink door. Gelukkig wilde niemand de Bahada bij Kueba Pachi af. Dat scheelde weer een
kwartier. We besloten de Kueba te laten voor wat het was en keerden met rasse schreden terug naar de plaats waar het allemaal begonnen was.

Landhuis Daniël

De pannekoek met leeuwensmaak etc. stond reeds te wachten. Er werd nog heel wat nagepraat over die verschrikkelijke schreeuw van die zwarte vogel.

Mogelijk lijkt een een Meiberg rooi of een Pannekoek wandeling op zijn plaats, daar we het natuurverschijnsel van overstromende rooien kunnen bestuderen. 

Overigens houd ik rekening met andere meer spannende suggesties.

Met een vrolijke wandelgroet, groetend.

G.K.(foto's en verslag)