Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch, the other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails tend to change. Also, the maintenance depends on
enthusiastic volunteers.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Wandelverslag Groot St. Michiel Kalebasroute.17-04-2016

Beste Wandelaars,


Bloeiende Wayaca



Een veilige plaats om te verzamelen is Landhuis Groot St. Michiel zeker. Gakkende ganzen, blaffende honden, hinnikende paarden, kwakende eenden, kraaiende hanen en balkende ezels houden de wacht. Voor die vijf gulden parkeergeld heb je een hele dierentuin die op je auto past. Heb ik de pauwen met hun aparte lokroep nog vergeten te noemen.


Hófi

Een flinke groep voetpadders waren enorm nieuwsgierig hoe de wereld er op Rancho bij lag, Tien over vier starten we om laat gangers nog de gelegenhied te geven om op te vormen. Door het hek naar een wonderschoon hofje, waar Mangobomen, zeer oude Indjus, een aantal Carawarabomen, Mahonybomen door hun gebladerte beschutting bieden tegen de felle zon. Bij de betonnen vloeren werd zoveel mogelijk links aangehouden totdat we op een heuveltop de omgeving van grote hoogte konden aanschouwen. De illegale bouwwerken waren duidelijk te zien.

Stam van de Boonchi Kabai

Bringa Mosa bloempje

Voort ging de voettocht al afdalend en klimmend totdat we een Chollerhut van plastic tegen kwamen. Niemand thuis, de was hing te drogen, leek het, onderdelen van fietsen lagen op een hoop en plastic zwarte zakken waren in bomen opgehangen, om te voorkomen dat de duiven niet te laag overvlogen. De tentflap stond half open als welkom, je moest natuurlijk niet op de rommel letten.

Betonafval

Edoch we moesten verder en een kopje thee drinken was niet ingecalculeerd. Bij de landfill aangekomen, verbaasden we ons er over, dat er bijna geen rook te bespeuren viel. Normaal heerst er een waar gordijn van wazigheid over dit gebied. Blijkbaar op zondag is iedereen naar de kerk.

Vuilstort Mal Pais

Zandweg

Een brede zandweg, waar je met zijn zessen gemakkelijk naast elkaar kon lopen, voerde ons over het gebied van Weitje. De Wayacas stonden als een van de weinige bomen in het groen op de uitzonderlijke bruine vlakte. Een paar zeer oude Cadushis hielden de wacht op een heuveltop. De bringa Mosa leek wel uitgestorven en van het Salistruikgewas waren de neer hangende bladeren een teken dat het droog, zeer droog was. Een regenbuitje is geen overbodige luxe. De putten staan bijna allen droog.

Geoffroea Spinoza

Surun de Mondi
De bomen zijn in slaaptoestand om maar zo weinig mogelijk vocht te gebruiken. De Surun di Mondi, de Bonchi Kabei zijn kaal. Een regenbui kan hier wonderen doen en de bloemenpracht van deze bomen doen ontluiken. Na een oponthoud op het heuveltopje ,waar onder een steen het wandelboekje ligt, dat onze wandeldoorgang registreerd voor het nageslacht, gingen we verder de helling af om ons naar de mooie Pal 'i taki, Indjus en Lahara bomen te begeven.

 Kerkhof-yerba
Indju

De Kalbas had zijn vruchten her en der verspreid, een wonderlijke wereld als je om je heen keek.

Palu di Taki in bloei.


Uitzicht




De dam lag aan onze linkerhand. De yerba di Kerkhof stond als droogbloem te verdrogen. We vervolgden ons pad langs de dam en togen richting landhuis. Smalle paardenpaadjes lagen vol met wat een paard niet meer nodig heeft. Een paar doorsteekjes bracht ons uiteindelijk weer in het hofje met de Mangobomen. De mangopitten lagen op de grond. Het is een slechte tijd voor nieuwe boompjes.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K.