Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch / Nederlands (kijk voor de laatste wandelingen in het blogarchief). De paden veranderen snel, ze groeien dicht of worden gesloten. Er komen ook nieuwe routes bij.

The other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails change, closed by owners, or overgrown. . the maintenance depends on
enthusiastic volunteers. Our group tries out new trails too.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
On all photos copyright of the owners.

Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

woensdag 15 januari 2020

Wandelverslag Groot St. Joris, Choloma, Seru Palomba, 12-01-2020.



Beste wandelaars,

Bon siman.
Verscholen stond achterin na de lange weg het landhuis Groot Sint Joris en we parkeerden onze autos hier. We liepen naar de kabrietenkraal en volgden het pad dat tussen de lidcacti door naar het door de hoge bomen omgeven pad, de meeste waren Manzanillabomen en daar moet je voor oppassen, dat je er niet onderdoor wandelt met  buiig weer, want de bladeren en de takken geven een vocht af dat blaartrekkend is. Ook de appeltjes zijn niet eetbaar. We kwamen langs een waterkeringsmuur die op instorten stond en moesten op een gegeven moment er op klimmen om het pad te vervolgen. 



Al bukkend banjerden we ons een weg door naar een pad dat ons achter uitspanning Choloma bracht. Een van de bewoners bleek voor ons de deur open te houden. Hoge wallen van aarde en hout waren opgeworpen rond het terrein van de vroegere uitspanning. We liepen het terrein over en kwamen bij de slagboom uit. De weg leidt naar de weekendhuisjes. Meteen na de slagboom beklommen we de Seru Palomba en aan de top gekomen hadden we prachtig uitzicht over de Groot St. Joris baai. Het gebied van Maal ligt ten oosten en vaag zie je het landhuis. We liepen verder en volgden het pad naar beneden. Af en toe moesten we het pad maken. Uiteindelijk kwamen we op de weg uit die naar de weekendhuisjes voerde. 



De inham stond vol water en daar we een short cut namen hadden we niet zoveel last van het water en konden net langs het randje lopen. en toen raakten we verdwaald. We konden de weg terug niet vinden. Dan maar terug via de Choloma uitspanning moet iedereen gedacht hebben De meeste wandelaars dachten dat dit een makkie was. maar we raakten wederom verdwaald. Nu was het erop of eronder. Weer over de uitspanning en de weg naar rechts op langs de ruïne van Landhuis Choloma, de eerste weg rechts, je moet het weten, anders zie het in het donker over het hoofd. De weg is afgesloten door grote keien en ongeveer 800 m. naar het landhuis. Rechtsaf dus, naar weg naar het landhuis Groot St. Joris. Het was me het wandelingetje wel  Gelukkig hadden de wandelaars die voorop liepen het wel gevonden want even later kwamen ze ons oppikken.

Met een vrolijke wandelgroet, G.K.

maandag 23 december 2019

Wandelverslag Miesje, Boca Djegu, 22-12-2019


Bon siman.
Bij het restaurant Mishe verzamelden de wandelaars zich om op pad te gaan naar boca Djegu. 
Over de paden was in lange tijd niet gelopen, naar het scheen. Overal moest moest wel een takje ge snoeid worden. 
We kwamen op de vlakte uit die we over moesten steken om langs de keringsmuur te lopen de rooi in. Ook hier moest flink geknipt worden. Het pad leek het pad, maar we moesten toch even zoeken. We kwamen in de rooi. Het bleek duidelijk dat er niet veel wandelaars hier geweest waren. Knip, knip. 
Uiteindelijk via rulle hellingen kwamen op het pad  dat naar de boca leidde. Voor de wandelaars die hier nog nooit geweest waren, was het een enorme verrassing. Deze mistieke boca met haar pyramidevormige rots blokken gaven magisch beeld aan de boca. De overhang was majestueus. Als er een flinke regenbui valt, kun je hier goed schuilen. Schelpen lagen er niet veel. De boca heeft niet veel plastic, gelukkig maar. 
We liepen terug via de T.V. mast en waren na 1 1/2 uur bij onze auto's.
Iedereen een Bon Pascu toegewenst.
Met een vrolijke wandelgroet,
Groetend, G.K.